قطعیت نسبی

” همه مردان بجز حیوان صفت ترن آنها می خواهند زنان آنان را نزدیکترین کس خود بدانند. مردان برده ای می خواهند که نه با زور بلکه با رضایت و رغبت به اسارت تن دهد و برده صرف نیز نمی خواهند. برده ای محبوب و دلخواه می طلبند. از همین رو هرچه از دستشان برآید می کنند تا ذهن زنان را به تصرف خود درآورند. اربابان دیگر برای به اطاعت واداشتن بردگان خود بر ترس تکیه می کنند خواه ترس از خودشان و خواه ترس از مجازاتهای مذهبی. اما اربابان زنان چیزی بیش از فرمانبرداری محض را طلب می کنند و برای دست یافتن به آن همه امکانات آموزشی و تربیتی را به خدمت می گیرند. همه زنان از نخستین سالهای عمر با این باور تربیت می شوند که شخصیت مطلوب آنها درست در تقابل با شخصیت مردان قرار دارد: آنان نباید از اراده خود پیروی کنند بلکه باید تسلیم اراده دیگران باشند.”
این چند خط از کتاب انقیاد زنان اثر استوارت میل است. اگر روزی زنهای ایرانی (کلیت شان) با خواندن چنین مطالبی تصمیم بگیرند که از زیر سلطه آشکار و پنهان ما مردان خارج بشوند جه بلایی سر ما مردان ایرانی خواهد آمد. مایی که قرنها با زحمت و مشقت سعی کردیم ذهن زنها را از طریق مذهب و رسوم اجتماعی و یا حتی زور تحت سلطه درآوریم. وای بر چنین روزی. هرچند ما امید مان بر ادامه این سلطه سخت اما لذت بخش را با حضور رئیس جمهور مردسالار خشن اندیشمان هنوز از دست نداده ایم.